Oderwanie dziecka od jego rytmu dnia, który wyznaczają szkoła, zajęcia pozalekcyjne i dom, może być dla niego traumatyczne; fot. Freepik

Mój 10-letni syn zazwyczaj już na początku każdego roku szkolnego zaczynał odliczać czas do wakacji. Jednak pod koniec marca br. przestał odliczać. Wtedy zagadnął: „Tato, kiedy znów będzie normalnie?”. „To znaczy?” – spytałem. „No kiedy będę mógł pójść do szkoły i spotkać się z kolegami?” Ta krótka wymiana zdań była nie tylko dowodem na to, że na co dzień nie doceniamy wyjątkowości naszej codzienności… Rozmowa ta przede wszystkim uświadomiła mi, że nagłe oderwanie dziecka od jego rytmu dnia, który wyznaczają szkoła, zajęcia pozalekcyjne i dom, może być dla niego traumatyczne. Nie wolno bagatelizować tej sytuacji.

Specjaliści podkreślają, że dzieci podczas narodowej kwarantanny – poza obniżeniem nastroju – mogą okazywać złość i agresję, mieć napady płaczu, trudności z koncentracją uwagi i z zasypianiem, a ponadto skarżyć się na bóle głowy lub innych części ciała.
Uczniowie nie pójdą do szkoły co najmniej do 24 maja, a prawdopodobnie już w ogóle w tym roku szkolnym. Pozostaje im nauka zdalna w domu. Jak w tym czasie zadbać o dobre samopoczucie uczniów radzi m.in. Ministerstwo Zdrowia oraz działający przy ONZ Fundusz Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci (UNICEF).

1. Zaplanuj nową rutynę dnia.

Na swojej stronie internetowej UNICEF opublikował rozmowę z dr Lisą Damour, doświadczoną psycholog dla młodzieży, felietonistką „New York Timesa” i matką dwóch córek. Dr Damour podkreśla: – Dzieci potrzebują rutyny. Kropka. […] Zdecydowanie polecam stworzenie harmonogramu, który obejmuje zarówno czas na zabawę, możliwość kontaktu telefonicznego z przyjaciółmi, a także czas wolny od technologii i czas na prace domowe.
Dr Damour sugeruje, aby dzieci w wieku 10-11 lat lub starsze zaangażować w przygotowanie tego planu dnia. – Wtedy dajemy im możliwość zastanowienia się nad czynnościami, które chciałyby wykonywać, a następnie pracujemy wspólnie nad ostatecznym kształtem harmonogramu – mówi dr Damour.
Jeśli chodzi o młodsze dzieci, to najlepiej zaplanować ich dzień tak, aby najpierw zacząć od obowiązków (szkolnych i domowych), a następnie przeznaczyć czas na zabawę.
Jeśli dziecko wydaje się zmęczone lub poruszone, gdy próbujecie się uczyć, zaproponuj zmianę aktywności. Nie zapominaj, że wspólne planowanie, a także realizacja prac i obowiązków domowych, to świetny sposób na rozwój fizyczny dziecka, w tym ćwiczenie jego zdolności motorycznych.

2. Rozmawiaj z dzieckiem o epidemii i zmianach, które wprowadziła, w sposób dostosowany do jego wieku i rozwoju.

Zaproś swoje dziecko do rozmowy. Zachęcaj do zadawania pytań i dzielenia się swoimi przeżyciami. Pamiętaj, że dzieci w różny sposób mogą reagować na stres. Niektóre mogą bać się, że same zachorują lub że rodzic zachoruje i umrze. Mogą czuć złość związaną np. z ograniczeniami w kontakcie z rówieśnikami. Zapewnij je, że nawet trudne uczucia są normalne i mogą się nimi dzielić. Bądź cierpliwy i wyrozumiały. Postaraj się nie umniejszać czy lekceważyć zmartwień swojego dziecka.
Jednocześnie postaraj się nie dzielić się z dziećmi swoimi lękami i nie okazywać obawy. Przecież to my zapewniamy swoim dzieciom poczucie bezpieczeństwa. Uświadom dziecku, że może się zawsze zwrócić do ciebie lub do swoich nauczycieli, którym ufa.

3. Chroń dzieci przed informacjami niedostosowanymi do ich wieku.

Ogranicz dziecku możliwość oglądania wiadomości czy czytania informacji w Internecie na temat koronawirusa. Dzieci mogą źle interpretować to, co słyszą, i mogą się bać czegoś, czego nie rozumieją.
Kontroluj szczególnie treści, z którymi styka się twoje dziecko w Internecie i portalach społecznościowych. Może być mu trudno zweryfikować ich wiarygodność. Ostrzeż dziecko, że może się spotkać z różnymi fałszywymi informacjami, tzw. fake newsami. Okaż zainteresowanie aplikacjami w telefonie i stronami w Internecie, z których dziecko korzysta. Porozmawiaj o cyberbezpieczeństwie, gdyż dziecko w sytuacji braku zajęć w szkole znacznie więcej czasu będzie poświęcało życiu w sieci.

4. Utrzymuj kontakt z rodziną, przyjaciółmi i rówieśnikami dziecka.

Dbaj o utrzymanie kontaktów z innymi członkami rodziny telefonicznie lub poprzez wideorozmowy. Szczególnie pamiętając o dziadkach. To samo dotyczy koleżanek i kolegów naszej pociechy. Umożliw im i zachęcaj, aby porozmawiali ze sobą przez telefon czy Skype’a.

5. Dbaj o dietę i aktywność fizyczną.

Dbaj o prawidłowe odżywianie dziecka oraz zapewnij dostosowaną do jego wieku aktywność fizyczną nienarażającą na zakażenie. Możecie razem pójść na spacer do lasu lub pograć na świeżym powietrzu z innymi domownikami, pojeździć na rowerze – o ile wychodzenie na zewnątrz nie jest niezalecane lub zabronione. Jeżeli musicie pozostać w domu – możecie pogimnastykować się, wykorzystując ćwiczenia dostępne online. Pamiętaj o tym, że dziecko cię naśladuje, więc dawaj przykład: wysypiaj się, jedz zdrowo i bądź aktywny fizycznie.

6. Stwórz okazje do wspólnego spędzania czasu.

W przeżywaniu trudnych emocji bardzo ważna jest równowaga między rozmową o naszych odczuciach a znajdywaniem rozrywki, która pozwoli rozproszyć myśli. Co kilka dni możecie spędzać wieczór na wspólnej zabawie lub gotować razem posiłki.
Nastoletniemu dziecku daj trochę swobody, jeśli chodzi o czas spędzony z telefonem i w mediach społecznościowych. Dostęp ten jednak nie powinien być nieograniczony. Zachęć je do czytania, grania w gry planszowe.

7. Ze szkołą w kontakcie.

Warto też pozostać w kontakcie z nauczycielem i szkołą. Dowiedz się, w jaki sposób możesz skontaktować się z wychowawcą swojego dziecka, aby być na bieżąco ze wszystkimi wiadomościami. Rozważ stworzenie wspólnie z innymi opiekunami dzieci grupy, w ramach której będziecie przekazywać sobie wszystkie ważne informacje (Facebook czy WhatsApp nadadzą się do tego znakomicie).

Dodaj komentarz